کندروسارکوم (Chondrosarcoma)

معرفی بیماری

کندروسارکوم یک سرطان نادر استخوانی است که از سلول‌های غضروفی منشأ می‌گیرد. این سرطان معمولاً در بزرگسالان ۴۰-۶۰ ساله رخ می‌دهد و معمولاً در استخوان‌های لگن، ران، دنده‌ها و شانه ایجاد می‌شود. کندروسارکوم با درد استخوانی (که به‌تدریج بدتر می‌شود و شب‌ها تشدید می‌یابد)، تورم قابل لمس و کاهش حرکت مفصل مجاور مشخص می‌شود. عوامل خطر شامل بیماری‌های غضروفی مزمن (انکوندروماتوز، استئوکندروم)، و سابقه پرتودرمانی هستند. تشخیص با تصویربرداری (X-ray، CT، MRI) و بیوپسی انجام می‌شود و درمان شامل جراحی (برداشتن تومور) و در موارد پیشرفته، شیمی‌درمانی است.

علائم و عوارض

• علائم اصلی: درد استخوانی (عمیق، مبهم و به‌تدریج تشدید شونده، شب‌ها بدتر می‌شود)، تورم یا برآمدگی در محل تومور (که ممکن است قابل لمس باشد)، کاهش دامنه حرکتی مفصل مجاور
• علائم دیگر: لنگیدن، بی‌حسی یا ضعف (در صورت فشار بر اعصاب)، شکستگی پاتولوژیک (نادر)
• عوارض: گسترش به بافت‌های اطراف (عضلات، عروق)، متاستاز به ریه‌ها (شایع‌ترین)، و سایر استخوان‌ها (در مراحل پیشرفته)

عوامل خطر و تشخیص

بیماری‌های غضروفی مزمن (انکوندروماتوز، استئوکندروم)، سابقه پرتودرمانی، سن ۴۰-۶۰ سال، و سابقه خانوادگی از عوامل خطر هستند. تشخیص با X-ray (نمایش کلسیفیکاسیون غضروف)، CT و MRI و بیوپسی انجام می‌شود.

نقش تغذیه در حمایت از درمان

در طول درمان کندروسارکوم (جراحی و گاهی شیمی‌درمانی)، تغذیه مناسب برای بهبودی و ترمیم بافت‌ها ضروری است. مصرف پروتئین باکیفیت (گوشت، تخم‌مرغ، حبوبات) برای ترمیم بافت‌های استخوانی و عضلانی حیاتی است. کلسیم و ویتامین D برای سلامت استخوان و جلوگیری از تحلیل استخوان، و آنتی‌اکسیدان‌ها (ویتامین C، E، سلنیوم) برای کاهش التهاب و حمایت از سیستم ایمنی توصیه می‌شوند.