کمبود کروم (Chromium Deficiency)

معرفی بیماری

کمبود کروم یک کمبود تغذیه‌ای نسبتاً شایع است که می‌تواند تأثیرات قابل‌توجهی بر متابولیسم قند و چربی داشته باشد. کروم یک ماده معدنی ضروری است که حساسیت سلول‌ها به انسولین را افزایش می‌دهد و به تنظیم قند خون کمک می‌کند. کمبود کروم با مقاومت به انسولین، افزایش قند خون، افزایش کلسترول و افزایش اشتها (به‌ویژه هوس قند) همراه است و می‌تواند خطر ابتلا به دیابت نوع ۲ و بیماری‌های قلبی را افزایش دهد.

علائم و عوارض

• علائم متابولیک: مقاومت به انسولین و افزایش قند خون، افزایش کلسترول و تری‌گلیسیرید، افزایش اشتها (به‌ویژه هوس قند و کربوهیدرات)
• علائم عمومی: خستگی و کاهش انرژی، افزایش وزن، اختلالات خلقی (تحریک‌پذیری، اضطراب)
• عوارض: افزایش خطر دیابت نوع ۲، بیماری‌های قلبی-عروقی، سندرم متابولیک

نقش تغذیه در پیشگیری و درمان

درمان کمبود کروم با مکمل‌های کروم (پیکولینات کروم، کلرید کروم) و اصلاح رژیم غذایی انجام می‌شود. منابع غذایی غنی از کروم شامل بروکلی (یکی از غنی‌ترین منابع)، غلات کامل (گندم کامل، جو، برنج قهوه‌ای)، گوشت (گوشت گاو، مرغ)، تخم‌مرغ، سبزیجات (سیب‌زمینی، گوجه‌فرنگی، اسفناج)، حبوبات (عدس، لوبیا) و انواع توت‌ها هستند. مصرف هم‌زمان با ویتامین C (مرکبات) جذب کروم را افزایش می‌دهد. کاهش مصرف قندهای ساده (که باعث افزایش دفع کروم می‌شوند) و الکل توصیه می‌شود.