کمبود منیزیم (Hypomagnesemia)

معرفی بیماری

کمبود منیزیم (هیپومنیزیمی) یک اختلال شایع الکترولیتی است که زمانی رخ می‌دهد که سطح منیزیم خون به زیر محدوده طبیعی (کمتر از ۱.۸ میلی‌گرم در دسی‌لیتر) کاهش یابد. منیزیم یک ماده معدنی حیاتی است که در بیش از ۳۰۰ واکنش آنزیمی در بدن نقش دارد و برای عملکرد عضلات و اعصاب، تنظیم قند خون، فشار خون و سلامت استخوان‌ها ضروری است. کمبود منیزیم اغلب بدون علامت است و در صورت عدم درمان، می‌تواند به گرفتگی عضلات، آریتمی قلبی، پوکی استخوان و دیابت نوع ۲ منجر شود.

علائم و عوارض

• علائم خفیف: خستگی و ضعف، از دست دادن اشتها، تهوع، بی‌حسی و گزگز
• علائم متوسط تا شدید: گرفتگی و اسپاسم عضلات (به‌ویژه شب‌ها)، لرزش، آریتمی قلبی (تپش قلب)، فشار خون بالا، سردرد، اضطراب و افسردگی
• عوارض جدی: تشنج، پوکی استخوان (به‌دلیل کاهش جذب کلسیم)، افزایش خطر دیابت نوع ۲ و بیماری‌های قلبی-عروقی

نقش تغذیه در پیشگیری و درمان

درمان کمبود منیزیم شامل مصرف مکمل‌های خوراکی یا وریدی و اصلاح رژیم غذایی است. منابع غذایی غنی از منیزیم شامل مغزها و دانه‌ها (بادام، گردو، تخمه کدو، تخمه آفتاب‌گردان)، سبزیجات برگ سبز (اسفناج، کلم پیچ)، حبوبات (عدس، لوبیا)، غلات کامل (برنج قهوه‌ای، جو دوسر)، موز و آووکادو هستند. همچنین مصرف ماهی (سالمون، خال‌مخالی) و شکلات تلخ (با حداقل ۷۰٪ کاکائو) نیز منابع خوبی هستند. کاهش مصرف نمک و کافئین (که باعث افزایش دفع منیزیم می‌شوند) و الکل (که جذب را مختل می‌کند) توصیه می‌شود.