هپاتیت مزمن C (Hepatitis C)

معرفی بیماری

هپاتیت C یک عفونت ویروسی مزمن و جدی کبد است که توسط ویروس هپاتیت C (HCV) ایجاد می‌شود. این ویروس عمدتاً از طریق خون آلوده (سرنگ‌های مشترک، انتقال خون آلوده قبل از سال ۱۹۹۲، تجهیزات پزشکی غیراستریل) منتقل می‌شود. هپاتیت C مزمن یکی از علل اصلی سیروز کبدی، نارسایی کبد و سرطان کبد در جهان است. خوشبختانه، با داروهای جدید ضدویروسی با اثر مستقیم (DAAs)، هپاتیت C در بیش از ۹۵٪ موارد قابل درمان است.

علائم و عوارض

• مرحله مزمن (معمولاً بدون علامت تا سال‌ها): خستگی مزمن، ضعف، درد مبهم در ناحیه کبد
• مرحله پیشرفته (سیروز): یرقان، خارش شدید پوست، تورم پاها و شکم (آسیت)، کبودی آسان، خونریزی گوارشی
• عوارض جدی: سیروز کبدی (در ۲۰-۳۰٪ موارد)، نارسایی کبد، سرطان کبد (هپاتوسلولار کارسینوما)، بیماری‌های خارج کبدی (کریوگلوبولینمی، گلومرولونفریت، لنفوم)

نقش تغذیه در مدیریت بیماری

تغذیه سالم برای کاهش پیشرفت بیماری و افزایش اثربخشی درمان در هپاتیت C حیاتی است. رژیم غذایی باید کم‌چرب، سرشار از فیبر (سبزیجات، میوه‌ها، غلات کامل) و پروتئین باکیفیت (مرغ، ماهی، حبوبات) باشد. آنتی‌اکسیدان‌ها (ویتامین C، E، سلنیوم، روی) و خارمریم (سیلیمارین) به محافظت از سلول‌های کبدی در برابر آسیب اکسیداتیو کمک می‌کنند. پرهیز کامل از الکل (مطلقاً ممنوع)، محدودیت مصرف نمک و قندهای ساده (برای پیشگیری از کبد چرب) و پرهیز از مکمل‌های آهن (مگر در کمبود) توصیه می‌شود.