مننژیت (Meningitis)

معرفی بیماری

مننژیت یک التهاب حاد و جدی در غشای محافظ اطراف مغز و نخاع (مننژ) است که معمولاً توسط عفونت باکتریایی یا ویروسی ایجاد می‌شود. مننژیت باکتریایی یک اورژانس پزشکی است که در صورت عدم درمان سریع با آنتی‌بیوتیک، می‌تواند در عرض چند ساعت به آسیب مغزی، ناشنوایی، فلج و مرگ منجر شود. مننژیت ویروسی معمولاً خفیف‌تر است و به‌خودی‌خود بهبود می‌یابد. این بیماری در کودکان خردسال، نوجوانان و افراد با سیستم ایمنی ضعیف شایع‌تر است.

علائم و عوارض

• علائم کلاسیک: تب ناگهانی بالا، سردرد شدید، سفتی گردن (ناتوانی در چسباندن چانه به سینه)، حساسیت شدید به نور (فوتوفوبیا)، تهوع و استفراغ
• علائم در نوزادان: بی‌قراری، گریه‌های زیردار، عدم تغذیه خوب، برآمدگی ملاج (نقطه نرم سر)، سفتی بدن
• عوارض: کاهش شنوایی دائمی، آسیب مغزی (کاهش توانایی یادگیری، تشنج)، هیدروسفالی (تجمع مایع در مغز)، مننژیت مزمن و مرگ

نقش تغذیه در بهبودی و پیشگیری

پس از درمان فوری مننژیت، تغذیه مناسب به بهبودی و کاهش عوارض کمک می‌کند. در مرحله حاد، آبرسانی با مایعات وریدی یا خوراکی ضروری است. پس از بهبودی، مصرف پروتئین باکیفیت و ویتامین‌های گروه B (به‌ویژه B12 و فولات) برای ترمیم سلول‌های عصبی حیاتی هستند. ویتامین D و روی برای تقویت سیستم ایمنی و کاهش خطر عود عفونت مفید هستند. همچنین مصرف مایعات گرم (سوپ، آب مرغ) و غذاهای نرم برای بیمارانی که دچار اختلال بلع شده‌اند، توصیه می‌شود.